http://tazajavan.blogfa.com/ این موسسه در روستای نخل ابراهیمی میناب قراردارد.(هیئت محبان علی اکبر علیه السلام) fa blogfa.com Fri, 27 Nov 2009 07:46:00 GMT http://tazajavan.blogfa.com/post-87.aspx <p style="text-align: justify;">ا<font size="3">مشب ساعت 20 جلسه هیات امنا با ارکان اصلی برگزار می شود.</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3">در این جلسه با مشخص شدن شرح وظایف و آسیب شناسی مراسم گذشته ،برای برگزاری مراسم روز عاشورا برنامه ریزی خواهد شد.</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3"> خلیل ذاکرانی نیا /محمد رمضانپور/سکینه زاهدی/غلام اسلامی نخلی/عباس زاهدی وعباس اسلامی در جلسه گذشته هیات امنا به ترتیب به عنوان روحانی هیئت/مسول هیئت/مربی قرآن خواهران/مداح هیئت/وکیل هیئت و صاحب امضاء/مربی قرآن برادران در هیئت انتخاب شدند.</font></p><p><br /></p> Fri, 27 Nov 2009 07:46:00 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=87 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-87.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-86.aspx <p style="text-align: justify;"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif" size="3">لحَمدُ لِلّهِ أهلِ الحَمدِ وَ أحلاهُ، وَ أسعَدُ الحَمدِ وَ أسراهُ، وَ أکرَمُ الحَمدِ وَ أولاهُ.<br /><br /> الواحدُ الاحدُ الأحَدُ الصَّمَدُ، لا والِدَ لَهُ وَ لا وَلَدَ.<br /><br /> سَلَّطَ المُلوکَ وَ أعداها، وَ أهلَکَ العُداةَ وَ أدحاها، وَ أوصَلَ المَکارِمَ وَ أسراها، وَ سَمَکَ السَّماءَ وَ عَلّاها، وَ سَطَحَ المِهادَ وَ طَحاها، وَ وَطَّدَها وَ دَحاها، وَ مَدَّها وَ سَوّاها، وَ مَهَّدَها وَ وَطّاها، وَ أعطاکُم ماءَها وَ مَرعاها، وَ أحکَمَ عَدَدَ الاُمَمِ وَ أحصاها، وَ عَدَّلَ الأعلامَ وَ أرساها.<br /><br /> الاِلاهُ الأوَّلُ لا مُعادِلَ لَهُ، وَلا رادَّ لِحُکمِهِ، لا إلهَ إلّا هُوَ، المَلِکُ السَّلام، المُصَوِّرُ العَلامُ، الحاکِمُ الوَدودُ، المُطَهِّرُ الطّاهِرُ، المَحمودُ أمرُهُ، المَعمورُ حَرَمُهُ، المَأمولُ کَرَمُهُ.<br /><br /> عَلَّمَکُم کَلامَهُ، وَ أراکُم أعلامَهُ، وَ حَصَّلَ لَکُم أحکامَهُ، وَ حَلَّلَ حَلالَهُ، وَ حَرَّمَ حَرامَهُ.<br /><br /> وَ حَمَّلَ مُحَمَّداً (صَلَّ اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) الرِّسالَةَ، وَ رَسولَهُ المُکَرَّمَ المُسَدَّدَ، ألطُّهرَ المُطَهَّرَ.<br /><br /> أسعَدَ اللهُ الاُمَّةَ لِعُلُوِّ مَحَلِّهِ، وَ سُمُوِّ سُؤدُدِهِ، وَ سَدادِ أمرِهِ، وَ کَمالِ مُرادِهِ. أطهَرُ وُلدِ آدَمَ مَولوداً، وَ أسطَعُهُم سُعوداً، وَ أطوَلُهُم عَموداً، وَ أرواهُم عوداً، وَ أصَحُّهُم عُهوداً، وَ أکرَمُهُم مُرداً وَ کُهولاً.<br /><br /> صَلاةُ اللهِ لَهُ لِآلِهِ الأطهارِ مُسَلَّمَةً مُکَرَّرَةً مَعدودَةً، وَ لِآلِ وُدِّهِمُ الکِرامِ مُحَصَّلَةً مُرَدَّدَةً ما دامَ لِالسَّماءِ أمرٌ مَرسومٌ وَ حَدٌّ مَعلومٌ.<br /><br /> أرسَلَهُ رَحمَةً لَکُم، وَ طَهارَةً لِأعمالِکُم، وَ هُدوءَ دارِکُم وَ دُحورَ، عارِکُم وَ صَلاحَ أحوالِکُم، وَ طاعَةً لِلّهِ وَ رُسُلِهِ، وَ عِصمَةً لَکُم وَ رَحمَةً.<br /><br /> اِسمَعوا لَهُ وَ راعوا أمرَهُ، حَلِّلوا ما حَلَّلَ، وَ حَرِّموا ما حَرَّمَ، وَ اعمِدوا – رَحِمَکُمُ اللهُ – لِدَوامِ العَمَلِ، وَ ادحَروا الحِرصَ، وَ اعدِموا  الکَسَلَ، وَ ادروا السَّلامَةَ وَ حِراسَةَ مُلکِ وَ رَوعَها، وَ هَلَعَ الصُّدورِ وَ حُلولَ کَلِّها وَ هَمِّها.<br /><br /> هَلَکَ وَ اللهِ أهلُ الاِصرارِ، وَ ما وَلَدَ والِدٌ لِلاِسرارِ، کَم مُؤَمِّلٍ أمَّلَ ما أهلَکَهُ، وَ کَم مالٍ وَ سِلاحٍ أعَدَّ صارَ لِلأعداءِ عُدَّةً وَ عُمدَةً.<br /><br /> اَللّهُمَّ لَکَ الحَمدُ وَ دَوامُهُ، وَ المُلکُ وَ کَمالُهُ، لااِلهَ إلّا هُوَ، وَسِعَ کُلَّ حِلمٍ حِلمُهُ، وَ سَدَّدَ کُلُّ حُکمٍ حُکمُهُ، وَ حَدَرَ کُلَّ عِلمٍ عِلمُهُ.<br /><br /> عَصَمَکُمُ وَ لَوّاکُم، وَ دَوامَ السَّلامَةِ أولاکُم، وَ لِلطّاعَةِ سَدَّدَکُم، وَ لِلاِسلامِ هَداکُم، وَ رَحِمَکُم وَ سَمِعَ دُعاءَکُم، وَ طَهَّرَ أعمالَکُم، وَ أصلَحَ أحوالَکُم.<br /><br /> وَ أسألُهُ لَکُم دَوامَ السَّلامَةِ، وَ کَمالَ السَّعادَةِ، وَ الآلاءَ الدّارَةَ، وَ الاَحوالَ السّارَّةَ، وَ الحَمدُ لِلّهِ وَحدَهُ.<br /><br /><span style="color: rgb(128, 0, 0);"> معنی:</span><br /><br /> ستایش مخصوص خدایی است که سزاوار ستایش و مآل آن است. از آنِ اوست رساترین ستایش و شیرین ترین آن و سعادت بخش ترین ستایش و سخاوت بار ترین(و شریف ترین) آن و پاک ترین ستایش و بلند ترین آن و ممتاز ترین ستایش و سزاوارترین آن.<br /><br /> یگانه و یکتای بی نیاز(ی که همه نیازمندان و گرفتاران آهنگ او نمایند). نه پدری دارد و نه فرزندی.<br /><br /> شاهان را (به حکمت و آزمون) مسلّط ساخت وبه تاختن واداشت. و ستمکاران (و متجاوزان) را هلاکت نمود و کنارشان افکند. و سجایای بلند را (به خلایق) رسانید و شرافت بخشید. و آسمان را بالا برد و بلند گردانید. بستر زمین را گشود و گسترش داد و محکم نمود و گسترده ساخت. آن را امتداد داد و هموار کرد و (برای زندگی) آماده و مهیّا فرمود. آب و مرتعش را به شما ارزانی داشت. تعداد اقوام را (برای زندگی در آن) به درستی. (و حکمت) مقرّر فرمود و بر شمار (یکایک) آنان احاطه یافت. و نشانه های بلند (هدایت) مقرّر فرمود و آنها را بر افراشته و استوار ساخت.<br /><br /> معبود نخستین که نه او را هم طرازی است و نه حکمش را مانعی. خدایی نیست جز او، که پادشاه است و (مایۀ) سلامت، صورتگر است و دانا، فرمانروا و مهربان، پاک و بی آلایش. فرمانش ستوده است و حریم کویش آباد (به توجّه پرستندگان و نیازمندان) است و سخایش مورد امید.<br /><br /> کلامش را به شما آموخت و نشانه هایش را به شما نمایاند. و احکامش را برایتان دست یافتنی نمود. آنچه روا بود حلال و آنچه در خور ممنوعیت بود، حرام شمرد.<br /><br /> بار رسالت را بر دوش محمّد(صلّی الله علیه و آله) افکند. (همان) رسول گرامی که بدو سروری و درستی (در گفتار و کردار و رفتار) ارزانی شده، پاک و پیراسته است.<br /><br /> خداوند این امّت را  به خاطر برتریِ مقام و بلندیِ شرف و استواری دین او و کامل بودنِ آرمانش سعادت بخشید. او بی آلایش ترین فردِ از آدمیان در هنگامه ولادت و فروزنده ترین ستاره یمن و سعادت است. او بلند پایه ترین آنان (در نیاکان) است و زیباترین آنها در (نسل و) شاخسار. و درست پیمان ترین و کریم ترین آنان است در نوجوانی و بزرگسالی.<br /><br /> درود خداوند از آن او و خاندان پاکش باد، درودی خالص و پی در پی و مکرّر (برای آنان) و برای دوست داران بزرگوارشان، درودی ماندگار و پیوسته، (برای همیشه:) تا وقتی که برای آسمان حکمی مرقوم است و نقشی مقرّر.<br /><br /> او فرستاد تا تا برایتان رحمتی باشد و مایه پاکیزگی اعمالتان و آرامش سرای (زندگی) شما و بر طرف شدن نقاط ننگ (: و شرم آور کار)تان. و تا مایه صلاح حالتان باشد و اطاعت شما از خدا و رسولانش و موجب حفظ شما و رحمتی (بس بزرگ )<br /><br /> از او فرمان برید و بر دستورش مواظبت ورزید. آنچه را حلال دانست، حلال و هر چه را حرام داشت حرام بشمارید. خدایتان رحمت کند؛ آهنگ کوششی پیوسته نمایید و آزمندی را از خود برانید و تنبلی را وا نهید. رسم سلامت و حفظ حاکمیّت و بالندگی آن را – و آنچه را که موجب دغدغه سینه ها</font> <font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><br /></font> </p> Wed, 18 Nov 2009 08:01:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=86 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-86.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-85.aspx <p style="text-align: justify;"><font size="3"><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">درجلسه دیشب اعضاء 6 نفر بعنوان هیئت امنای هیئت محبان حضرت علی اکبر (ع) انتخاب شدند </font></strong>.</font><!--[if gte mso 9]><xml> <o:OfficeDocumentSettings> <o:RelyOnVML/> <o:AllowPNG/> </o:OfficeDocumentSettings> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>AR-SA</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--> </p><p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">جلسه ساعت 19و15 دقیقه</span></font><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 16pt;">وراس ساعت اعلام شده با قرائت قرآن اسماعیل درویشی آغاز شد .<img width="101" height="134" src="http://xs344.xs.to/xs344/09430/dsc00992827.jpg" /></span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;"><br />پس از آن کارگردان هنری برنامه ها از بررسی فیلم تهیه شده از برنامه عاشورا گفت وافزود:بسیاری از تصاویر به جهت عدم هماهنگی برخی از اعضای هیئت در بازیگری هنگام تدوین حذف شد .</span></font></p> <p style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">خلیل ذاکرانی نیا همکاری بیشتر اعضاءبویژه بازیگران را خواستار شد .<img width="111" height="147" src="http://xs1144.xs.to/xs1144/09430/dsc00989981.jpg" /></span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">محمد رمضانپور مجری این جلسه متنی را برای تسلیت به حسن وزهرا زاهدی قرائت کرد .این متن قبلا در وبلاگ منتشر شده بود .<img width="101" height="135" src="http://xs1044.xs.to/xs1044/09430/dsc00986223.jpg" /></span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">عباس اسلامی سخنران بعدی بود که ابتدا اساسنامه پیشنهادی هیئت را قرائت کرد وپس از آن برای مشخص شدن هیئت امنا تصمیم گیری شد .<br />اسلامی سپس با ذکر آیات ،روایات واشعار بزرگان کشورمان شرایط وویژگی های اعضای هیئت مذهبی را تشریح کرد .</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">وی اجرای برنامه های عاشورا را به رودخانه ای تشبیه کرد که از اهلبیت عصمت وطهارت سرچشمه گرفته وبه دریای بیکران معنویت ورضای خدای متعال منتهی می شود .وهیئت ها جزءکوچکی از این رودخانه اند.</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">وی گفت :دل بچه هیئتی باید به سوی راه اهلبیت باشد نه هرجایی!</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">کربلایی غلام اسلامی مداح هیئت هم جلسه را با مرثیه خوانی سرور وسالار شهیدان پربارتر کرد .پذیرایی ونمایش عکسهای گرفته شده توسط عبدالحسین رضوانی عکاس خوب استانمان از مراسم عاشورای پارسال از دیگر برنامه های این جلسه عمومی بود .</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">اعضای هیئت امنای هیئت:عباس زاهدی </span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">–</span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">عبدالحسین صمیمی-عباس اسلامی نخلی-حمید صمیمی </span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">–</span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">محسن اسلامی </span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">–</span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">زهرا پور احمد</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="rtl"><font size="3"><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">این اعضا باید در اولین جلسه خود مسئول هیئت- مربیان قرآن خواهران وبرادران- مداح وروحانی هیئت را تعیین وبه سازمان </span><span lang="FA" style="font-size: 16pt;">تبلیغات معرفی کنند .</span></font></p> Sat, 24 Oct 2009 18:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=85 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-85.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-84.aspx <p style="text-align: justify;"><font size="2"><br /></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3">فرداشب (88/8/1)جلسه عمومی اعضای هیئت در حسینیه روستا برگزار می شود.</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3">اعضای هیئت فردا شب ساعت 19برای تبادل نظر در خصوص برنامه های آینده هیئت حضور پیدا کنند .</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3">امشب هم جلسه داخلی با هیئت امنا برگزار می شود .</font></p> Thu, 22 Oct 2009 10:17:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=84 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-84.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-83.aspx <p style="text-align: center;"><strong><font size="3">سالروز شهادت صادق آل محمد (ع) بر همه مسلمانان تسلیت باد </font></strong></p> Wed, 14 Oct 2009 11:27:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=83 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-83.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-82.aspx <p style="text-align: justify;">شب جمعه این هفته (فرداشب) دومین جلسه هیات برگزار می شود .در این جلسه اجرای برنامه پارسال آسیب شناسی وبرای رفع نواقص احتمالی برنامه ریزی می شود .10  عضو وگردانندگان اصلی هیات با هم مشورت می کنند وبرای دعوت عمومی از اعضا در اسرع وقت تبادل نظر خواهند کرد .</p><p style="text-align: justify;">جلسه گذشته 20 روز پیش در منزل یکی از اعضای هیات برگزار شد.</p> Wed, 14 Oct 2009 11:00:25 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=82 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-82.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-81.aspx <p align="center"><font size="2" color="#ff0000"><br /></font></p> <p align="center"><font size="2">حضرت علی اكبر (ع) فرزند ابی عبدالله الحسین(ع) بنا به روایتی در یازدهم شعبان،(1)سال43 قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود.پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب (ع) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.(2)او از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود . و به بزرگانی چون پیامبر اسلام(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب(ع) و امام حسین (ع) نسبت دارد . ابوالفرج اصفهانی از مغیره روایت كرد: روزی معاویه بن ابی سفیان به اطرافیان و هم نشینان خود گفت:</font></p> <p align="center">به نظر شما سزاوارترین و شایسته ترین فرد امت به امر خلافت كیست؟ اطرافیان گفتند: جز تو كسی را سزاوارتر به امر خلافت نمی شناسیم! معاویه گفت: این چنین نیست. بلكه سزاوارترین فرد برای خلافت، علی بن الحسین(ع)است كه جدّش رسول خدا(ص) می باشد و در وی شجاعت و دلیری بنی هاشم، سخاوت بنی امیه و فخر و فخامت ثفیف تبلور یافته   است. (</p> <p>نقل است روزی علی اكبر(ع) به نزد والی مدینه رفته  و از طرف پدر بزرگوارشان پیغامی را خطاب به او میبرد، در آخر والی مدینه از علی اكبرسئوال كرد نام تو چیست؟ فرمود: علی سئوال نمود نام برادرت؟ فرمود: علی آن شخص عصبانی شد، و چند بار گفت: علی، علی، علی، « ما یُریدُ اَبُوك؟ » پدرت چه می خواهد، همه اش نام فرزندان را علی می گذارد، این پیغام را علی اكبر(ع) نزد اباعبدالله الحسین (ع) برد، ایشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به  من عنایت كند نام همه ی آنها را علی می گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا، نماید نام همه ی آنها را نیز فاطمه می گذارم. </p> <p> درباره شخصیت علی اكبر(ع) گفته شد، كه وی جوانی خوش چهره، زیبا، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و صباحت رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اكرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (ع) به ارث برده و جامع كمالات، محامد و محاسن بود. </p> <p>در روایتی به نقل از شیخ جعفر شوشتری در كتاب خصائص الحسینیه آمده است: اباعبدالله الحسین هنگامی كه علی اكبر را به میدان می فرستاد، به لشگر خطاب كرد و فرمود:<strong>« یا قوم، هولاءِ  قد برز علیهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله.......</strong> ای قوم، شما شاهد باشید، پسری را به میدان می فرستم، كه شبیه ترین مردم از نظر خلق و خوی و منطق به رسول الله (ص) است بدانید هر زمان ما دلمان برای رسول الله(ص) تنگ می شد نگاه به وجه این پسر می كردیم.</p> <p>امام حسین (ع) در تربیت وی و آموزش  قرآن ومعارف اسلامی و اطلاعات سیاسی و اجتماعی به آن جناب تلاش بلیغی به عمل آورد و از وی یك انسان كامل و نمونه ساخت و شگفتی همگان، از جمله دشمنانشان را بر انگیخت.</p> <p>به هر روی علی اكبر(ع) در ماجرای عاشورا حضور فعال داشت و در تمام حالات در كنار پدرش امام حسین(ع)بود و با دشمنانش به سختی مبارزه می كرد. شیخ جعفر شوشتری در خصائص نقل می كند: هنگامی كه اباعبد الله الحسین علیه السلام در كاروان خود حركت به سمت كربلا می كرد، حالتی به حضرت(ع) دست داد بنام نومیه و در آن حالت مكاشفه ای برای حضرت(ع) رخ داد، از آن حالت كه خارج شد استرجاع كرد: و فرمود: «انا لله و انا الیه راجعون » علی اكبر(ع) در كنار پدر بود، و می دانست امام بیهوده كلامی را به زبان نمی راند، سئوال نمود، پدرجان چرا استرجاع فرمودی؟: حضرت بلادرنگ فرمود: الان دیدم این كاروان می رود به سمت قتلگاه و مرگ درانتظار ماست، علی اكبر(ع) سئوال نمود: پدر جان مگر ما بر حق نیستیم؟ حضرت فرمود: آری ما بر حق هستیم. علی اكبر (ع) عرضه داشت: پس از مرگ باكی نداریم، </p> <p>گفتنی است، با این كه حضرت علی اكبر(ع) به سه طایفه معروف عرب پیوند و خویشاوندی داشته است، با این حال در روز عاشورا و به هنگام نبرد با سپاهیان یزید، هیچ اشاره ای به انتسابش به بنی امیه و ثفیف نكرد، بلكه هاشمی بدون و انتساب به اهل بیت(ع) را افتخار خویش دانست </p> <p>وی نخستین شهید بنی هاشم در روز عاشورا بود و در زیارت شهدای معروفه نیز آمده است:<strong>السَّلامُ علیكَ یا اوّل قتیل مِن نَسل خَیْر سلیل.</strong> (7)</p> <p>امام حسین(ع) در شهادتش بسیار اندوهناك و متأثر گردید و در فراقش فراوان گریست و هنگامی كه سر خونین اش را در بغل گرفت، فرمود:<strong>ولدی علی عَلَی الدّنیا بعدك العفا.</strong>(8) </p> <p>(فرز ندم علی ،دیگر بعد از تو اف بر این دنیا) </p> <p>در مورد سنّ شریف وی به هنگام شهادت، اختلاف است. برخی می گویند هجده ساله، برخی می گویند نوزده ساله  و عده ای هم می گویند بیست و پنج ساله بود.(9) </p> <p>اما از این كه وی از امام زین العابدین(ع)، فرزند دیگر امام حسین(ع) بزرگتر یا كوچك تر بود، اتفاقی میان مورخان و سیره نگاران نیست. روایتی از امام زین العابدین(ع) نقل شده كه دلالت دارد بر این كه وی از جهت سن كوچك تر از علی اكبر(ع) بود. آن حضرت فرمود: كان لی اخ یقال له علیّ اكبر منّی قتله الناس ...(10)مقبره حضرت علی اكبر علیه السلام  در كربلای معلی پایین پای اباعبدالله الحسین علیه السلام است و در سلام زیارت عاشورا منظور از و<strong>علی علی ابن الحسین</strong> آقا علی اكبر علیه السلام می باشد.</p> <p> </p> Wed, 14 Oct 2009 10:51:38 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=81 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-81.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-80.aspx <h2>متن پياده شده از نوار استاد شهيد مرتضي مطهري</h2><p>شهدا البته به يک درجه نيستند، شهدا درجاتي دارند، مراتبي دارند، از چه نظر؟ از دو نظر. به هر درجه که ايمان شهيد قوي تر و نيرومندتر است، به هر درجه که هدف خودش را بهتر مي شناسد و بهتر و بيشتر ايمان دارد، اين از يک نظر، و به هر درجه که بيشتر فداکاري کرده باشد. يک وقت انسان فقط جانش را فدا مي کند، يک وقت مالش هم علاوه هست، يک وقت فرزندش هم علاوه مي‌‌شود. يک، دو تا برادرانش هم علاوه مي شود، بستگانش هم علاوه مي شود، يک شهيدي است مثل حسين بن علي پاک باخته که ديگر چيزي باقي نمي گذارد. از نظر درجه ايمان با اينکه اين 72 نفر در کربلا بودند، اينها در جهان نخبه هستند. </p><p>امام حسين (ع) فرمود من اصحابي، از اصحاب خودم بهتر سراغ ندارم. حتي اصحاب پيغمبر که در بدر واحد بود به پاي اصحاب من نمي رسند، براي همين است که اما سجاد فرمود اينها همه در يک درجه نيستند، فرمود يک عده در ميان اينها بودند، شايد نيمي از اصحاب ابا عبدالله که هر چه ساعت شهادت و مرگ اينها نزديکتر مي شد، بر شوق اينها، بر عشق اينها، بر ولع اينها افزوده مي شد، و چهره هاي اينها بر افروخته تر مي شد. در راس اينها البته شخص مطهر ابا عبدالله بود.</p><p>اما صادق فرمود سوره الفجر را در نمازهاي واجب، در نمازهاي مستحب بخوانيد، که اين سوره، سوره حسين بن علي (ع) است، عرض کردند به چه مناسبتي سوره حسين (ع) است، فرمود آيات آخرش را ببينيد «يا ايتها النفس المطئنه ارجعي الي ربک الراضيه المرضيه» يعني اي روح آرام و مطمئن و پا برجا مانند کوه، آن مسائل و سختي ها و شدائدي که برتو وارد شد که کوه را از جا مي کند، خم به روي تو نيامد، چه کسي مانند حسين مصداق نفس مطمئنه است.</p><p>اين که شهادت، شهادت دوست است، شهادت دشمن هم عرض مي کنم، خيلي اينها عجيب است، مردي است از اصحاب عمر سعد، از ناظرها بوده و جزء لشکر هم نبوده، از آن مردمي که اگر فرضا به ياري باطل نمي روند ولي حق را هم حاضر نيستند حمايت کنند. او مي گويد، لحظات آخر حيات حسين بن علي بود و حضرت حسين در آن زمين پستي از کربلا که اسمش را گودال قتل گاه گذاشته اند بر زمين افتاده بود. پيش عمر سعد رفتم و گفتم، پسر سعد مي داني که کار حسين تمام است من از تو اجازه مي خواهم به من اجازه بده لحظه آخر آب ببرم و اين مرد با لب تشنه از دنيا نرود، گفت حالا مي خواهي اين کار را بکني مانعي ندارد. او مي گويد رفتم يک ظرفي تهيه کردم و آب برداشتم و رفتم، متاسفانه نزديک که رسيدم ديدم آن لعين ازل ابد- شمربن ذي الجوشن از گودال بيرون آمده چشمم افتاد ديدم که سر حسين بن علي است،</p><div class="GImg"><img alt="سالار شهيدان" src="http://img.tebyan.net/big/1387/04/1781675185279722567205186573014221082161.jpg" /></div><p>«لقد شفلني نور وجه عن الفکره في قتله»</p><p>درخشندگي چهره اش آنقدر مرا مجذوب کرد که کشته شدن را فراموش کردم.</p><p>«لقد شفلني نور وجه عن الفکره في قتله»</p><p>اين است که امام حسين لقب سيدالشهداء پيدا مي کند. سيدالشهداء سالار شهيدان «بالا دست ديگر ندارد، در ميان همه شهيدان عالم. شهيد، تيتر شهيد در تمام تيترها بالا دست ندارد و حسين بن علي در ميان تمام شهيدان عالم بالا دست ندارد.</p><p>اين است که سيد شهيدان، سالار شهيدان و سرور شهيدان شد. قبلا اين لقب متعلق به عموي پيغمبر جناب حمزه بن عبدالمطلب بود، آن هم بسيار مرد بزرگواري است، و حجاج محترمي که در مدينه مشرف شده اند قبر مقدس اين مرد بزرگ را زيارت کرده اند. او عموي پيغمبر (ص) است و در احد شهيد شد. بعد از غائله جنگ حضرت فرمود از عمويم حمزه خبري بياوريد کساني که رفتند، آنقدر وضع حمزه دلخراش بود که نخواستند به پيغمبر خبر بدهند، هر کدام که رفتند از خبردادن طفره رفتند، چون آن هنده جگر خوار، مادربزرگ يزيد بن معاويه، دستور داده بود شکم جناب حمزه را بدرند و جگرش را در آورده بودند، و ياران پيامبر نمي خواستند که آن چنين خبري را به پيغمبر بدهند، تا اينکه خود پيغمبر رفتند و ظاهرا اميرالمومنين را فرستاد و ايشان خبر برايشان آوردند، خيلي بر پيغمبر ناگوار آمد، فورا عباي مبارکش را بيرون آورد و روي بدن حمزه انداخت، چون حمزه خيلي قد بلند و رشيد بود و ردا همه بدن ايشان را نپوشانيد. حضرت پيامبر فرمود با خار و خاشاک آن قسمت از بدنش را بپوشانيد تا آقتاب بر بدن عمويم حمزه  نتابد. خيلي پيغمبر ناراحت شد، احد نزديک مدينه است، زنان اهل مدينه از قضايا خبر يافتند و بيرون آمدند، پيغمبر اکرم خبردار شد، فرمود برويد و نگذاريد صفيه خواهر حمزه بيايد، عمه ام صفيه نيايد، و فرمود براي يک خواهر خيلي سخت است که برادر خودش را باين وضع ببيند، روي بدن پوشيده باشد تا نفهمد. سلام ما همه بر تو اي زينب، دختر فاطمه، نگذاشتند که صفيه بيايد، روي جنازه برادرش را ببيند و چنين خاطره تلخي را هميشه در دل داشته باشد.</p><div class="GImg"><a href="http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/04/226131675982408219136167245116186202183124.jpg"><img alt="سالار شهيدان" src="http://img.tebyan.net/big/1387/04/136861931144203708624822123311516116136219.jpg" /></a></div><p>گريه بر شهيد لزومي ندارد، که براي شهيد فايده داشته باشد، فايده هم ندارد ولي براي گريه کننده فايده دارد، لااقل اينقدر انسانيت براي خودمان بخرج بدهيم اين مقدار همدلي، اين خاطره شهادت را زنده نگه داريد.</p><p>حمزه از مهاجرين بود، از مکه آمده بود، کسي را در مدينه نداشت، خانه اي بود مال خودش، پيغمبر اکرم وقتي وارد مدينه شد ديد از خانه ساير شهدا صداي گريه بلند است، جز خانه عمويش حمزه، فقط يک جمله فرمود عمويم حمزه گريه کننده ندارد. تا اين خبر در مدينه پيچيد، تمام کساني که شهيد از خودشان داشتند آن کس که شوهرش شهيد شده بود، يکي برادرش شهيد شده بود، آن زن ديگر پسرش شهيد شده بود، همه خانه هايشان را رها کردند و گفتند ما بايد برويم بر عموي پيغمبر بگرييم. از آن روز سنت شد، هر وقت مي خواستند براي شهيدي بگزيند اول به خانه حمزه مي رفتند و بياد حمزه سيدالشهداء مي گريستند، لقب سيدالشهداء مال حمزه شد، اما حسين که شهيد شد اين لقب از حمزه به حسين انتقال پيدا کرد.</p><p>امام رضا  فرمود: «اگر خواستي بر چيزي بگريي برو بر جدمان امام حسين گريه کن». خاطره شهادت امام حسين را زنده نگهدار، خاطره فدا شدن براي انسانيتي که حسين در دنيا ايجاد کرد، آن خاطره را زنده نگهدار، اين کارها را بکن، اين شد لقب سيدالشهداء، سالار شهيدان براي اينکه هيچ شهيدي در مزاياي شهادت بپاي حسين بن علي نمي رسد واقعا اسباب حيرت اهل عالم شده است. يکي از آن حضار و از آن وقايع نگاران، از قوت قلب ابا عبدالله تعجب مي کند چون مي دانيد امام حسين بعد از همه اصحابش شهيد شد. ابتدا همه اصحاب شهيد شدند و اصحاب تا زماني که زنده بودند خودشان گذاشتند يکي از بني هاشم به ميدان برود. گفتند آقا نه، تا ما هستيم از بني هاشم کسي نرود، اصحاب که شهيد شدند، يک وقت ديدند که بني هاشم همه از جا حرکت کردند و يکي يکي با هم معانقه کردند دست بگردن هم انداختند وداع و خداحافظي کردند. اول کسي که از بني هاشم به ميدان رفت و شهيد شد، جوان حسين، علي اکبر بود، البته هر کدام شان اجازه مي خواستند و با اجازه آقا مي رفتند، بعد ديگر به ترتيب همين جور رفتند. از برادرزادگان امام حسين (ع)، از برداران حضرت، از پسرعموهاي حضرت، و هر کداميک افتخار بزرگي براي خودشان گذاشتند. ابا عبدالله خودشان آخر همه شهيد شدند، آخر همه. و در عين حال عصر عاشوراست و آن کساني که ناظر و شاهد بودند، اينها مي گويند شجاعت حسين در روز عاشورا و قوت قلب حسين در روز عاشورا، همانند پدرش، چون علي است. با اين مرد 57 ساله هيچ کس جرئت مبارزه نکرد، البته اول چند نفري به عنوان تک مبارز آمدند با ضربت اول از ميان رفتند که فرياد پسر سعد بلند شد که گفت به جنگ چه کسي داريد مي‌رويد؟ و گفت اين پسر کسي است که عرب را کشت، يعني پسر علي است، شما به جنگ پسر علي مي رويد به اين صورت نرويد، دسته جمعي به او حمله کنيد.</p><p>به اتفاق همه مورخين هر حمله اي که امام به سپاه کفر مي کرد کفار مانند گله روباهي که از جلوي شير فرار مي کنند در مي رفتند، آن وقت که مي گويد: «والله ما رايت مکسورا قد قتل اهل بيته و ولد و اصحابه اربع تجاش منه» من آدمي نديده ام، دل شکسته و مصيبت زده اي مثل اين مرد، تمام خانواده اش جلو چشمش قلع و قمع شده اند تمام اصحابش، تمام کسانش، و اينقدر قوت قلب، و اطمينان و سکون قلب، اينست که او را سالار شهيدان کرده است. هر يک از آنها کافي است، يعني هر يک  از مصايب کافي بود که ابا عبدالله را از پاي در آورد، ولي در عين حال حسين آن چنان هدفش برايش مشخص است آن چنان ايمان برايش قوي و يقيني است، آن چنان براه خودش مطمئن است که يک ذره در روح او اثر نمي کند. داستاني به يادم افتاد و آن را برايتان عرض بکنم: مردي است در کوفه بنام عبيدالله بن حرحجفي از آن کساني است که هماي رحمت الهي تا بالا سرش آمد ولي سعادت نداشت، تا آخر عمر پشيمان بود مي سوخت و شعر مي گفت، و مي گفت: بدبخت من. مردي خيلي مشخص و شجاع و قبيله دار بود ابا عبدالله وقتي به طرف کوفه مي آمدند، يک خيمه اي را با يک عده اي ديدند و فرمود مال کيست؟ گفتند مال عبيدالله بن حرحجفي که مردي معروف و متشخص بود. اما موذني بنام حجاج بن سروق دارند البته اين خيلي مرد فوق العاده است ضمنا در آن سفر موذن امام هم بود، چون از قبيله عبيدالله بن حر بود اما او را با يک جافي ديگر فرستاد و فرمود: برويد عبيدالله بن حر را بياري من دعوت کنيد. اين دو نفر رفتند و سلام حضرت را به او ابلاغ کردند و او نيز به آنها جواب داد: والله من از کوفه بيرون نيامدم بجز اينکه من مي خواستم ابن زياد را عليه حسين همراهي کرده باشم، چون مي دانم اين چه گناه عظيمي است. من مي خواستم با حسين باشم و در آن سختي و شدائد او را رها کنم و خودم بکنار بروم که اين هم برايم صحيح نبود و همچنين از کوفه با خبرم، مي دانم که حسين کشته مي شود، و اگر من هم ياريش بکنم کشته مي شوم، اين هم دلم راضي نبود که با آن حالت ذلت (بقول خودش) يعني در تنهايي کشته بشوم، وقتي نيروها با هم برابري نداشته باشند براي چنين کاري حاضر نيستم موذن امام و آن جافي ديگر آمدند و خبر دادند، نوشتند که امام با شنيدن اين جمله از او ناراحت شد.</p><div class="GImg"><a href="http://www.tebyan.net/bigimage.aspx?img=http://img.tebyan.net/big/1387/04/53177151178901612362242204611416211369234194.jpg"><img alt="سالار شهيدان" src="http://img.tebyan.net/big/1387/04/1511731518352101931920316562178613345121.jpg" /></a></div><p>يک وقت امام لباس پوشيده و با چند نفر از اصحابشان و يک عده بچه هاي (البته مقصود اين نيست که حتما بچه هاي خودش باشد، چه بچه هاي خودش و چه بچه هاي برادرانش) خودش بسوي عبيدالله رفت تا به عبيدالله خبر دادند که امام آمد از خيمه اش بيرون آمد و استقبال کرد، احترام کرد. آقا امام حسين (ع) را آورد بالا دست خودش نشاند، و خودش هم با کمال ادب نشست بعد حضرت فرمود، الان موقعي است که تو به فوزي و برستکاري برسي، بيا و مرا ياري کن. عبيدالله بگفتن حرفي هايي شروع کرد و آن اينکه وضع من يک وضع خاصي است، مي دانم که ياري من فايده ندارد ولي مي‌خواهم يک مصلحت انديشي کنم و يک نصيحتي به شما بکنم. عبيدالله نمي فهمد قضيه از چه قرار است. من در ميان افراد و بستگان خودم کساني دارم که مي توانند کمک مالي زيادي به شما بکنند، چنين مي توانند بکنند، چنان مي توانند بکنند، از جمله يک اسب بسيار عالي دارم، که اين اسب در هر ميداني که قرار بگيرد هيچ اسبي نمي تواند بگردش برسد، من معتقدم که شما زن و بچه تان را هم در جوار من بگذاريد و من تا آخرين قطره خونم حاضرم از زن و بچه شما حمايت بکنم، خودتان هم اين اسب مرا سوار شويد و به يک جايي برويد و پنهان شويد که آنها نتوانند شما را پيدا کنند.</p><p>حضرت يک نگاهي به اينها کرد و فرمود: تو نصيحت و خيرخواهيت را به من گفتي، گفت: بله آقا من خير شما را همين تشخيص مي دهم که گفتم اين شخص يک جمله ايي دارد (او مدت ها بود شايد هم از اول امام  را هم نديده بود، چون او اهل کوفه بود و امام هم در مدينه بود، يا خيلي بيشتر حدود 20 يا 30 سال پيش امام را ديده بود). گفت، آمدم محاسن امام را نگاه کردم، ديدم مشکي ، يک مشکي خيلي خوشرنگي، بطوري که نفهميدم اين مشکي طبيعي است يا اينکه رنگ کرده، بعد مي‌‌گويد که به آن وقارش نگاه کردم و به آن اندامش، ديدم من آدمي زيباتر از اين نديده‌ام، چقدر اين قيافه زيباست .عبيدالله مي گويد هيچ وقت من به اندازه آن روز رقت نکردم، دلم نسوخت. گفت ديدم اين مرد آمد در حاليکه بچه هايش نيز اطرافش بودند، چون آينده شان را پيش بيني مي کردند، بعد آن حرف ها را که او بمن گفت و من جوابش را دادم، به من گفت بسيار خوب پسر حر تو نصيحت خودت را گفتي و خيرخواهي و هر چه مي‌‌خواستي گفتي، گفتم بله، بله آقا خدمتتان عرض کردم، فرمود ، فقط يک جمله به عنوان خيرخواهي بتو مي‌‌گويم، گفتم بفرماييد آقا، جمله من اينست، حالا که تو به کمک ما نمي آيي اين نزديکي ها هم نباش، آن روزي که من به حکم وظيفه ياري مي طلبم، اگر کسي صداي ياري مرا بشنود و بياري من نيايد، حق است بر خدا که او را در آتش جهنم بسوزاند، اين را گفت و بلند شد، ديگر اعتنا نکرد و گفت اسب مرا بده شمشيرم را بده. عبيدالله هم به مشايعت آمد موي مشکي براقي که محاسن ابا عبدالله داشت نظر او را جلب کرده بود، هي فکر مي کرد اين موي طبيعي است يا رنگ است، آخرش پرسيد اي آقا، اين رنگ طبيعي است با رنگ غيرطبيعي؟ آقا فرمود «اجل عليه شي» پيري و سفيدي مو خيلي زود بسراغ من آمد و فرمود اين برنگ طبيعي نيست، خضاب کردم.</p> Wed, 14 Oct 2009 10:49:27 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=80 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-80.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-79.aspx <p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">یکی از فرشته های هیئت سوگوار از دست دادن پدر است وهمه ما با او همدردیم.یادتان هست که در برنامه هنری عصر عاشورا 2 فرشته ذوالجناح را به صحنه آوردند .یکی از بازیگران نقش فرشته خانم زهرا زاهدی  بود.2روزپیش حسین زاهدی پدر او براثر تصادف جان خود را از دست داد وحالا زهرا مانند سکینه امام حسین در غم فقدان او اشک می ریزد .</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">زهرا خانم! تو خوب می دانی که رفتن ابا عبدالله وبرگشتن ذوالجناح بدون او چقدر برای بچه هایش دردناک بود.از رفتن پدر بزگوار تو هم دردناکتر .خیلی دردناک تر .نمی گوییم گریه نکن اما بیشتر برای امام حسین وفرزندان او گریه کن .</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">ما این مصیبت را به تو وخانواده ات تسلیت می گیم .انشاءالله شما زنده باشید.</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">هم هیئتی های شما در موسسه موذن عاشورا</font></p> Fri, 02 Oct 2009 14:56:00 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=79 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-79.aspx http://tazajavan.blogfa.com/post-74.aspx <P align=justify><FONT size=3>یوسف ما نیز خواهد آمد .او نیز خواهد آمد .اگر چه قرنها منتظرش بمانیم او خواهد آمد .دنیا تشنه عدالت اوست ومعنای واقعی عدالت را او به جهانیان خواهد چشاند.او ذخیره الهی برای روز مبادا است .شاید جمعه آینده همان روز مبادا باشد .باید آماده بود .آری باید آماده بود .باید آماده شد .باید کمر همت بست .باید از همه چیز کذشت .باید به راه او نشست .باید دل را از جاهای دیگر برگرفت و به او بست .<IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/01.gif"></FONT></P> <P><FONT size=3></FONT></P><BR><FONT size=3>منبع :نیم خبر</FONT> Fri, 01 May 2009 19:45:11 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tazajavan&postid=74 tazajavan http://tazajavan.blogfa.com/post-74.aspx